Sport » Rower

EuroVelo

Monika — Mon, 25 Jul 2011 09:21:36 +0000

Drodzy Rowerzyści, czy wiecie, czym jest EuroVelo? Nie, no to już wyjaśniam.
EuroVelo – to sieć szlaków rowerowych budowanych w całej Europie. Idea należy do Europejskiej Federacji Cyklistów. W ramach tego projektu ma powstać 12 połączonych ze sobą, długodystansowych szlaków. Całkowita długość EuroVelo ma wynosić 60 000 km. Póki co, wybudowane zostało ponad 20 000 km.
EuroVelo zostało zaczerpnięte z amerykańskiego projektu Greenway, w ramach którego sieć ścieżek rowerowych budowana jest w Ameryce.
Budowa ścieżek rowerowych powstaje w oparciu o już istniejące, lokalne drogi.
Idea ma służyć rozwojowi kolarstwa. Nowoczesne i długodystansowe ścieżki zachęcić mają ludzi do porzucenia samochodu na rzecz roweru. Pewnie, tylko fanatycy roweru skorzystają z możliwości, że za pomocą tych ścieżek, mogą objechać cały kontynent. EuroVelo wykorzystywane przez większość ludzi do lokalnych podróży ( do pracy czy do szkoły). Jednak sama świadomość, że szlak prowadzi np. do Norwegi może być podniecająca.
Co ciekawe, budowa ścieżek nie jest finansowana przez Unię Europejską. Zajmują się tym państwowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz organizacje pozarządowe.

Więcej informacji na temat projektu jak i przebiegu szlaków, można znależć na stronie Europejskiej Federacji Cyklistów: www.ecf.com

Rowery torowe

katarzyna.p — Thu, 20 May 2010 10:40:37 +0000

Rowery torowe to lekkie rowery służące do ścigania się po specjalnie przygotowanych torach. Tory te przypominają z wyglądu bieżnie lekkoatletyczną i zwane są welodromami. Bardzo charakterystyczną cechą rowerów torowych jest ich lekkość (nie mają przerzutek, hamulców i innych). Najlżejsze konstrukcje mogą mieć masę niższą niż 6,5 kg lecz w zawodach (w kolarstwie torowym) rowery te muszą mieć masę co najmniej 6,8 kg. Ponadto, charakteryzuje je także brak wolnobiegu (gdy kręci się koło muszą się przy tym kręcić pedały).
Często w rowerach torowych, używa się pedałów na podwójne paski, aby zminimalizować ryzyko wyskoczenia buta z pedału. Ze względów bezpieczeństwa zabronione jest montowanie hamulców. Oprócz tego, stałe przełożenie jest dobierane indywidualnie do potrzeb danego użytkownika roweru.

Drezyna

katarzyna.p — Thu, 20 May 2010 10:19:01 +0000

Nazwa „drezyna” (niem. „Draisien”) pochodzi od nazwiska niemieckiego wynalazcy barona Karla Drais’na. Wynalazł on w 1817 roku „maszynę biegową”, która z czasem uległa bardzo dużej zmianie i dziś dotyczy pojazdów poruszających się po szynach.
Najmniejsze drezyny to rowery z lekkimi, metalowymi kołami z dwustronnym obrzeżem zapobiegającym spadaniu z szyn, a także z dodatkowym kółkiem opierającym się o drugą szynę.
Większe drezyny przypominają bardziej pojazdy szynowe. Wykorzystywane do prowadzenia nadzoru, przewozu materiałów i narzędzi, transportu drużyn roboczych. Dawniej miały one napęd ręczny (dzięki czemu mogły być zdjęte z toru w dowolnym miejscu), teraz posiadają napęd spalinowy. W Polsce konstruowano drezyny oparte na samochodach osobowych marki „Warszawa”, a także pojazd Mitor (podobny pojazd) oparty na mikrobusie Żuk.

Koło 26” a koło 29”

katarzyna.p — Thu, 20 May 2010 09:54:47 +0000

Największe różnice między kołem 26” a kołem 29” dotyczą stabilności, oporu toczenia, zdolności do pokonywania przeszkód, a także powierzchni kontaktu z podłożem.
W przypadku stabilności im większe jest koło tym więcej rotującej masy, co powoduje większą stabilność i mniejszą podatność na wytracanie z równowagi. Koło 29” jest ponad 30% stabilniejsze niż koło 26”.
Opór toczenia dużego koła jest mniejszy od oporu toczenia małego (zgodnie z prawami fizyki). Duże koło z większą łatwością przetacza się po nierównościach. Ponadto, w przypadku koło 29” powierzchnia styku opony z podłożem jest ok 40% większa niż koła 26”. Ciężar zostanie rozłożony na większej powierzchni co ułatwi pokonanie trudnego, piaszczystego podłoża.
Na koniec zdolność do pokonywania przeszkód, koło 29” z większą łatwością pokona napotkane przeszkody ponieważ będą one stanowiły dla niej mniejszy opór.

Korzyści z jazdy na rowrze

katarzyna.p — Mon, 26 Apr 2010 10:44:17 +0000

Jazda na rowerze to idealne połączenie przyjemności i relaksu z dbaniem o kondycję i stan zdrowia. Oprócz tego, że oddychamy świeżym powietrzem, oglądamy przepiękne widoki to jeszcze skutecznie spalamy swój tłuszcz, a także rzeźbimy swoją sylwetkę.
Jeżdżąc regularnie na rowerze sprawimy, że nasze uda i łydki będą bardziej smuklejsze i ładnie uformowane. Ponadto, angażując do wysiłku biodra, mięśnie brzucha i grzbietu sprawimy, że one także nabiorą dużej sprężystości. Oprócz tego, jazda na rowerze odciąża kręgosłup i daje mu chwilę wytchnienia, poprawia funkcjonowanie układu oddechowego i układu krążenia, zwiększa wentylację całego organizmu, a także przeciwdziała występowaniu żylaków. Jazda rowerem pomaga w prawidłowym przepływie krwi w łydkach i przeciwdziała powstawaniu zakrzepom w żyłach.

Śmierć Franco Balleriniego

Agnieszka — Fri, 19 Feb 2010 12:24:09 +0000

Siódmego lutego dwutysięcznego dziesiątego roku zginął były włoski kolarz, czterdziestopięcioletni Franco Ballerini. Do wypadku doszło podczas amatorskiego rajdu samochodowego, w którym Ballerini uczestniczył jako pilot. Do największych kolarskich sukcesów Włocha należało dwukrotne zwycięstwo w jednym z najsłynniejszych wyścigów rowerowych Paryż – Roubaix. Dziewięć lat temu zakończył sportową karierę i został selekcjonerem reprezentacji Włoch w kolarstwie. To właśnie pod jego okiem mistrzostwa świata zdobyli następujący sportowcy: Mario Cipollini (w 2002 roku), Paulo Bettini (w latach 2006 oraz 2007), a także Alessandro Ballan (w roku 2008). Ponadto Bettini, również jako podopieczny Balleriniego, w 2004 roku otrzymał złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Atenach.

Kask dla rowerzysty

Maria — Mon, 11 Jan 2010 14:39:17 +0000

Na początek, jak zamocować kask? Powinien być umieszczaony centralnie na głowie, tak aby przód hełmu zakrywał czoło (dwa palce nad łukiem brwiowym). Zapewni to właściwą ochronę przedniej części głowy. Więźba hełmu (paski mocujące hełm na głowie użytkownika) powinny mocno, z jednolitą siłą obejmować głowę tak, aby podczas poruszania głową na boki oraz w przód i w tył hełm był stabilnie zamocowany na głowie. Wszystkie paski powinny być tak spięte, aby nie dopuścić do obluzowania się hełmu na głowie użytkownika po zapięciu paska podbródkowego. Przednie i tylne paski powinny być spięte w formie „Y”, obejmując uszy.

Kupując kask należy zawsze upewnić się czy był on certyfikowany (przeszedł procedurę oceny typu WE). Jeśli kask spełnia odpowiednie przepisy prawne to powinien być oznaczony znakiem CE. Ponadto na hełmie lub w jego instrukcji użytkowania powinna znajdować się informacja o spełnieniu przez hełm wymagań odpowiedniej normy.

Na rynku dostępnych jest wiele modeli kasków o bardzo zróżnicowanych kształtach. Jednak oprócz doboru modnego obecnie kształtu, kupując kask należy zwrócić uwagę na następujące rzeczy:
- oznakowanie znakiem CE;
- wagę kasku (kask powinien być lekki);
- łatwość zdejmowania i zakładania;
- możliwości stosowania z okularami (bardzo wiele osób podczas jazdy na rowerze stosuje okulary przeciwsłoneczne);
- nie zakłócanie w sposób znaczący przez kask zdolności słyszenia hałasów ulicznych;
- obecność otworów lub systemu wentylacji.
Ponadto kaski powinny być wyposażone w układ mocujący o regulowanym napięciu paska. Urządzenie takie powinno umożliwiać regulację, tak aby sprzączka nie znajdowała się na kościach szczęki. Mechanizm otwierania i zamykania powinien być oznaczony kolorem czerwonym lub pomarańczowym.

Kupując kask warto również zwrócić uwagę:
Czy są otwory wentylacyjne;
Czy kask jest wyposażony w daszek osłaniający oczy
Czy kask wyposażony jest w regulowaną więźbę, umożliwiającą łatwe dopasowanie go do głowy;
Czy klamry i paski pozwalają na łatwą regulację kasku.
Czy kask wyposażony jest w taśmy odblaskowe, zwiększające widzialność;

Rowerem po śniegu

Maria — Thu, 07 Jan 2010 15:53:01 +0000

Jazda rowerem po śniegu i lodzie jest bardziej wymagająca i różni się pod wieloma względami od jazdy w lecie. Jest też kilka zasada, do których warto się stosować. Wraz z końcem sezonu letniego nie musimy rezygnować za jazdy na rowerze.
Do końca października na ścieżkach rowerowych i ulicach widać jeszcze trochę rowerzystów, ale w listopadzie ruch rowerowy prawie całkiem zamiera. A właśnie wtedy warto nie odpuszczać mimo niesprzyjającej aury i stopniowo przyzwyczajać się do jazdy w coraz niższej temperaturze i na trudniejszej nawierzchni.
Nikt nie mówi oczywiście, żeby jeździć mimo naprawdę ciężkich warunków atmosferycznych. Odpuść sobie jazdę przy temperaturze dochodzącej do minus 20 stopni. Poczekaj do południa albo popołudnia, kiedy więcej nawierzchni będzie odśnieżonych albo chociaż śnieg będzie na nich ubity. Należy jak najszybciej zakupić niezbędny sprzęt. Jeśli będzie ci się za ciężko jeździć, za każdym razem przemarzną ci stopy albo się zgrzejesz. To szybko cię zniechęci.
Pierwsze kroki są najtrudniejsze. Trzeba nie tylko opanować technikę jazdy po lodzie i śniegu, ale też przystosować sprzęt, wybrać odpowiednie ubranie, wypróbować różne kombinacje ubrań. Jest to czas eksperymentów, ale zaowocuje znajomością tematu i pozwoli spędzić zimę na dwóch kółkach.

Tragiczne wypadki kolarzy Tour de France

Maria — Thu, 07 Jan 2010 15:49:23 +0000

W długiej historii największego wyścigu kolarskiego na świecie – Tour de France można odnotować zdarzenia tragiczne. Podczas uczestniczenia w sportowym widowisku śmierć poniosła czwórka zawodników.
Pierwszym z nich był Francuz Adolphe Helière, który podczas dnia wolnego w 1910 r. zapragnął zażyć kąpieli w morzu i utonął. Nie jest to bezpośrednio związane ze startem w wyścigu, niemniej była to pierwsza ofiara śmiertelna podczas jego trwania. W roku 1935 Hiszpan Francisco Cepeda podczas zjazdu z jednego z najbardziej znanych szczytów kolarskich, Col du Galibier, wywrócił się i uderzył głową w kamień, umierając kilka dni później od odniesionych ran. Kolejną ofiarą był Anglik Tom Simpson, który zmarł całkiem inaczej niż poprzednicy - na skutek dopingu.
Podczas upalnego 13 lipca 1967 r. kolarze podjeżdżali pod Mount Ventoux, tzw. górę wiatrów, jeden z najcięższych podjazdów w całej historii wyścigu. Simpson już od początku jego trwania czuł się niedobrze, miał zawroty głowy. Po kilku kilometrach zaczął kiwać się na siodle i jeździć od prawej do lewej strony szosy. W końcu spadł z roweru na pobocze. Kiedy podbiegli doń kibice, jego oczy były przekrwione, a oddech płytki i urywany. Ponoć ostatnimi słowami, które przed śmiercią wypowiedział Anglik, były: „wsadźcie mnie z powrotem na rower”.
Po tym nieszczęśliwym incydencie kolarskie władze podjęły decyzje o wprowadzeniu kontroli antydopingowych. Od tego czasu trwa drugi, ukryty wyścig pomiędzy kolarzami a organizacjami kontrolującymi ich na obecność dopingu. Wyścig polegający na opracowywaniu kolejnych metod sztucznego wspomagania, a z drugiej strony na szukaniu sposobów na ich wykrywanie.

Wyposażenie roweru

Justyna — Thu, 07 Jan 2010 14:14:33 +0000

Przepisy dosyć precyzyjnie określają, jak wyposażony powinien być rower. Po pierwsze nasz bicykl musi mieć światła - białe lub żółte z przodu oraz czerwone z tyłu, które może być migające.

Dodatkowo z tyłu roweru powinien znaleźć się czerwony odblask. Wszyscy miłośnicy rowerowych wycieczek powinni też zadbać o techniczny stan swych dwóch kółek. Sprawdźmy zatem, czy nasze hamulce dobrze działają. Do lamusa nie odszedł także dzwonek rowerowy, który wciąż jest wymieniany w przepisach jako obowiązkowy. Proszę o tym pamiętać przed wyruszeniem na trasę.

Jazda rowerem po chodnikach jest dopuszczalna tylko w wyjątkowych okolicznościach. Generalnie rowerem powinniśmy jeździć po ścieżkach dla tego przeznaczonych. Nie ma żadnych przeszkód, żeby korzystać ze zwykłej drogi. Pamiętać jednak należy, by trzymać się pobocza.