// you’re reading...

Pływanie

Styl pływania: żabka

Pływanie żabką ma wiele zalet. Ten styl jest szczególnie wskazany dla osób z nadwagą najbardziej wskazane jest pływanie stylem klasycznym - żabką. Jest to najłatwiejszy styl i najbardziej naturalny. Można pływać żabką krytą lub normalną. Jeśli osoba pływa dłużej niż 20 minut, to wykonuje trening aerobowy, co oznacza między innymi spalanie tkanki tłuszczowej. Pływanie żabką wzmacnia mięśnie całego ciała.
Na początku cyklu ruchowego ciało jest wyprostowane i zanurzone tuż pod powierzchnią wody, z głową umieszczoną między wyciągniętymi ramionami (twarzą w dół). Lekkie falowanie bioder podtrzymuje wysoką prędkość przemieszczania się ciała żabkarza po zagarnięciu (”kopnięciu”) nogami i zapobiega tonięciu nóg. Ramiona i nogi wyprostowane w pozycji jak najbardziej opływowej.W dalszym ciągu obserwujemy lekkie unoszenie bioder i nóg. Ramiona lekko ugięte w łokciach rozpoczynają ruch zagarnięcia w dół na zewnątrz. Głowa i obręcz barkowa stopniowo unoszą się ku powierzchni wody. Nogi wyprostowane. stopy złączone powierzchniami podeszwowymi.  Za nieco wcześniej rozpoczętym unoszeniem się głowy i obręczy barkowej unosi się tułów.

Nogi rozpoczynają fazę podciągnięcia od ugięcia w stawach kolanowych.  Ramiona zakończyły zagarnięcie z łokciami przy tułowiu. Ręce ruchem przyspieszonym znalazły się blisko siebie pod klatką piersiową. Biodra naciskają wodę w dół, przyczyniając się do uniesienia stóp do powierzchni wody. Głowa i górna część tułowia znalazły się nad powierzchnią wody. Wysokie położenie głowy i obręczy barkowej nad powierzchnią wody umożliwia dokonanie pełnego wdechu. Mocno ugięte w stawach kolanowych nogi ze stopami w pobliżu pośladków i tuż pod powierzchnią wody zakończyły fazę przygotowawczą (podciągnięcia). Uwagę należy zwrócić na wąski ustawienie stóp i kolan.  Ręce poprzez wyprost ramion w ruchu do przodu i nieco w dół przyjmują pozycje pozycję jak najbardziej opływową. Stopy ruchem kolistym w tył i na zewnątrz wykonują zagarnięcie (kopnięcie). Głowa zanurza się w wodzie.

W reakcji na uniesienie się ud i pośladków - biodra unoszą się ku powierzchni wody. Głowa przyjmuje pozycję pomiędzy wyprostowanymi ramionami. Nogi są w końcowej, najbardziej aktywnej fazie zagarnięcia.

Po zakończeniu zagarnięcia nogami, gdy następuje złączenie stóp powierzchniami podeszwowymi , ciało pływaka przyjmuje położenie opisanie w punkcie 1 tuż pod wzburzoną powierzchnią wody. Poprzez lekkie uniesienie bioder następuje niewielki ruch falujący tułowia, który podtrzymuje prędkość pływania w końcu cyklu ruchowego.